tek bir nokta artık yeterince oyun oynamıyoruz ısındırılıp geçiştiriliyoruz.. umarım bu oyun oynamadığımız zamanlar süresince bizim yaptığımız oyunlar güzel olur da , acısını fena çıkartırız.. sınıf içindeki yaratıcı arkadaşlardan eğlenceli oyunlar çıkacağına eminim.. derste görüşmek üzere..

son dersimizin bu eskilere oranla daha kısa geçmesi kendi açımdan üzüntü! verici olsa da birçok arkadaşımız en son oyunu oynayamadıklarından yakındılar durdular. ne oyunmuş oynayamadık gitti sanırım bu haftada (Allah göstermesin) başımıza meteor falan düşecek kesin. gene oynayamayacağız oyunu.

son dersimizden aklımıza kalanlara gelince;

öncelikle tüm sınıfın yaptığı birilerini taklit oyununa değinmek istiyorum. sınıfın köşelerindeki arkadaşlarımıza büyük görevler verilmişti bir tanesinde ve onlardan tüm sınıfı yönlendirmeleri isteniyordu ki büyük ve zahmetli bir işte bu. çünkü o kadar kişiye aynı anda aynı hareketi yaptımak ve bunun üstüne birde yaratıcı olmak veya olmaya çalışmak oldukça zor olsa gerek. çünkü lider! arkadaşlarımız birkaç kareket yaptıktan sonra liderliği başkasına devretmekte hiç gecikmiyorlardı. bizde onları taklit edenler olarak bilinçli veya biliçsiz onlar ne yaparsa yapıyor; hareketlerin içinde kendimizi kaybediyorduk adeta. işte o anda sürü psikolojisinin tamamen içinde olduğunu farketmemle arkadaşın hareketlerine ters hareketler yapmam bir oldu. tabi sürü içindeydik ve kimse anlamadı ama ben kendimce sürüden ayrı kendimi taklit etmenin mutluluğunu yaşıyordum. e öğretmenlikte böyle birşey değil mi zaten. tahtaya çıkıyoruz ve birçokşeylerden bahsediyoruz. ve seyircilerimize tam bir lider bir model oluyoruz. onlar biz ne dersek onu yapıyorlar belki de. ya doğru şeyleri doğru yerde yapmazsak? işte liderin (öğretmenin) iyi vasıfları burada ortaya çıkıyor olsa gerek. liderlik koltuğunu aldıysan biraz yaratıcı olcaksın arkadaş. yok öle hemen birine devretmek.
tüm sınıf olara kareye benzer şekli meydana getirip haydi bakalım yiğitler meydana dediğimizde ortaya çıkmayan gizli liderlerimiz nerdeler acep? (yazar burda kendisine de taş atıyor) çünkü topluluk önünde topluluğu yönlendirmek oldukça zor da ondan. kimbilir kaçımızn aklından geçit “ay dur çıkmıyim de saçmalamıyim ” diye.. halbuki hayatımızın büyük bir bölümünde bir takım insanların karşısına çıkıp konuşacağız, kendimizi benimseteceğiz, hatta saçmalayacağız. son oyunda cesaret edip çıkan ve uzun bir süre bizi yönlendiren (tuğçemdi ismi sanırım) arkadaşa teşekkür etmek isterim. çünkü o hareketleri yaptırdıkça biz taklit ettik, sonra o yaptıkça hareketler azaldı, tabi doğal olarak saçmalamaya başladık. ama saçmalamakta olsa lider oydu ve biz tüm grup olarak saçmalıyorduk.

bakalım bu hafta kimler lider olarak çıkacak karşımıza.. şu oynayamadığımız oyunu da oynasakta içimizde kalmasa. belik kar yağar belli mi olur.. belki uzaktan bir kuş geçer.. belki dün belki yarın olur..

bu hafta en çok ilgimi şeken oyun kümeler ile ilgili yaptığımız aktiviteydi. o kadar ilgimi çekti ki dersten çıkınca daha nasıl gelişitirilebilir diye baya bir düşündüm. çünkü bu aktivite insanları birbirlerine tanıtmakla kalmıyor aynı zamanda kümlere kavramını mükemmel bir biçimde öğrencinin kafasına kazıyordu.

ayrıca tasarım oyunu ( bunlara niye oyun diyoruz aktivite diyelim dimi ) içimizde barındırdığımız sanatçı ruhu ortaya çıkardı. ne kadar saçmada olsa insanların yorum koymaları ilgnçti çünkü en çok yorumlar en anlamsız olanlara geliyordu. ayıca yapılan yorumlardan bizim bir hikaye çıkarmamız yaratıcılığın üst sınırıydı sanırım.

oyunlara gelince; herbiri güzel ve sınıfta uygulanabilirliği olan oyunlar olması sebebiyle devam etmesini şiddetle istediğimiz , teori kısmına hiç geçmeyelim hocam hep oyun oynayalım dediğimiz bölümleri dersin. ilk oynadığımız sırta yazı yazma oyunu insanların kendilerine gelen uyarıları nasıl değerlendirdiğiyle alakalı. sonuçta bilgide kişiler arasında iletilen ve aktarılan bir olgu olduğu için her birey onu kendine göre algılayacaktır. tabii ki tümüyle değiştirmeyecektir ama her birey kendine göre bir algılama yolu bulacaktır. bu da bizim öğretmenlik vazifesi yaptığımız sürede “individual differences” olayını gözden kaçırmamamız gerektiği anlamına geliyor..

ayrıca isim ve tanım taşıma oyunuda olayları kendi açımızdan nasıl değerlendirdiğimize dair iyi bir örnek. çünkü birçok insan isimleri ve tanımları karıştırmıştı ve onları kısa yoldan ezberleme yoluna gitmişti. böylece en kolay akılda kalan ayşe ismi çok fazla duyulmuştu. birde vampir oyunu vardı ki açıkcası ben o oyunun amacını pek anlamadım. hadi biraz anladım diyelim onu eğitime nasıl uygulayacağım onu bulamadım. derste görüşmek üzere..