herkese merhaba ..
son dersimizin bu eskilere oranla daha kısa geçmesi kendi açımdan üzüntü! verici olsa da birçok arkadaşımız en son oyunu oynayamadıklarından yakındılar durdular. ne oyunmuş oynayamadık gitti sanırım bu haftada (Allah göstermesin) başımıza meteor falan düşecek kesin. gene oynayamayacağız oyunu.
son dersimizden aklımıza kalanlara gelince;
öncelikle tüm sınıfın yaptığı birilerini taklit oyununa değinmek istiyorum. sınıfın köşelerindeki arkadaşlarımıza büyük görevler verilmişti bir tanesinde ve onlardan tüm sınıfı yönlendirmeleri isteniyordu ki büyük ve zahmetli bir işte bu. çünkü o kadar kişiye aynı anda aynı hareketi yaptımak ve bunun üstüne birde yaratıcı olmak veya olmaya çalışmak oldukça zor olsa gerek. çünkü lider! arkadaşlarımız birkaç kareket yaptıktan sonra liderliği başkasına devretmekte hiç gecikmiyorlardı. bizde onları taklit edenler olarak bilinçli veya biliçsiz onlar ne yaparsa yapıyor; hareketlerin içinde kendimizi kaybediyorduk adeta. işte o anda sürü psikolojisinin tamamen içinde olduğunu farketmemle arkadaşın hareketlerine ters hareketler yapmam bir oldu. tabi sürü içindeydik ve kimse anlamadı ama ben kendimce sürüden ayrı kendimi taklit etmenin mutluluğunu yaşıyordum. e öğretmenlikte böyle birşey değil mi zaten. tahtaya çıkıyoruz ve birçokşeylerden bahsediyoruz. ve seyircilerimize tam bir lider bir model oluyoruz. onlar biz ne dersek onu yapıyorlar belki de. ya doğru şeyleri doğru yerde yapmazsak? işte liderin (öğretmenin) iyi vasıfları burada ortaya çıkıyor olsa gerek. liderlik koltuğunu aldıysan biraz yaratıcı olcaksın arkadaş. yok öle hemen birine devretmek.
tüm sınıf olara kareye benzer şekli meydana getirip haydi bakalım yiğitler meydana dediğimizde ortaya çıkmayan gizli liderlerimiz nerdeler acep? (yazar burda kendisine de taş atıyor) çünkü topluluk önünde topluluğu yönlendirmek oldukça zor da ondan. kimbilir kaçımızn aklından geçit “ay dur çıkmıyim de saçmalamıyim ” diye.. halbuki hayatımızın büyük bir bölümünde bir takım insanların karşısına çıkıp konuşacağız, kendimizi benimseteceğiz, hatta saçmalayacağız. son oyunda cesaret edip çıkan ve uzun bir süre bizi yönlendiren (tuğçemdi ismi sanırım) arkadaşa teşekkür etmek isterim. çünkü o hareketleri yaptırdıkça biz taklit ettik, sonra o yaptıkça hareketler azaldı, tabi doğal olarak saçmalamaya başladık. ama saçmalamakta olsa lider oydu ve biz tüm grup olarak saçmalıyorduk. 
bakalım bu hafta kimler lider olarak çıkacak karşımıza.. şu oynayamadığımız oyunu da oynasakta içimizde kalmasa. belik kar yağar belli mi olur.. belki uzaktan bir kuş geçer.. belki dün belki yarın olur..
